POSTRZEGANIE SAMEGO SIEBIE

POSTRZEGANIE SAMEGO SIEBIE
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Aczkolwiek teoria spostrzegania samego siebie Bema (1972) zakłada, że siebie poznajemy w analogiczny sposób jak innych ludzi („nie wiem, jaki jestem naprawdę, dopóki czegoś nie zrobię”), ma ona jednak dość ograniczony zakres zastosowań. Obowiązuje w takich sytuacjach, w których wskaźniki naszych stanów wewnętrznych są nieliczne, niejasne i trudne do interpretacji. Po trzecie, struktura Ja uznawana jest za bardzo ważną część osobowości. Decyduje ona o poczuciu tożsamości, o ciągłości naszej osoby na przekór zmianom dokonującym się w nas wraz z upływem życia — zarówno fizycznym, jak psychicznym. Po czwarte, struktura Ja, zdaniem niektórych, stanowi prototyp i wpływa na funkcjonowanie poznawcze człowieka w różnych dziedzinach, analogicznie jak wszelkie prototypy. Aczkolwiek porówna­nie struktury Ja z prototypem (czyli najczystszym przypadkiem przynależności kategorialnej) może wydać się wątpliwe i dyskusyjne, trudno negować owo funkcjonalne podobieństwo. Hazel Markus analizuje wpływ struktury Ja na różne formy poznawczego funkcjono­wania człowieka podkreślając, że nie zawsze wpływa ona korzystnie, a w pewnych przypadkach może być źródłem zniekształceń.

About the author /


Related Articles

Latest

+

Random

+